ENKHUIZEN – EPILOOG

11 08 2012

Noordzeekanaal in de vroege ochtendzon     ooit silos, nu studentenhuisvesting     IJveer Centraal station  De Vaponastrip en de Sixhaven  St Nicolaaskerk Nemo     Schellingwouderbrug Paard van Marken Enkhuizen- entry old city hbr

Daar zijn we inmiddels weer terug. De oversteek naar IJmuiden werd gekenmerkt door een volledig windstille oliegladde zee, een prachtige heldere – ook maanverlichte – sterrenhemel en door veel scheepvaart die ons bezig hield met uitwijkmanoeuvres aangezien we geen beroep konden doen op voorrang verlenen aan een zeilvaartuig. Voor de 103 zeemijl van de oversteek hadden wij 16 uur varen nodig en we arriveerden om ca 0500 ’s ochtends bij de Kleine Zeesluis van IJmuiden waar we door een vriendelijke sluiswachteres al snel werden doorgeschut. In het opkomende zonlicht voeren we het Noordzeekanaal op en bij het naderen van Amsterdam was het ochtendlicht zo mooi dat het uitnodigde tot het maken van wat sfeerfoto’s. De Oranjesluizen lieten ons snel door, de Schellingwouderbrug begon pas na de spits om 0900 uur weer te draaien dus tijd voor koffie en het uitlezen van het laatste boek (VSV van Leon de Winter, een aanrader). Naar Enkhuizen in wederom fraai hogedrukweer moest helaas de motor er weer aan te pas komen. Om 1430 lag de boot weer op zijn vertrouwde plek in de Buyshaven.

Een korte terugblik: de gestelde doelen zijn bereikt en de tocht is zonder serieuze problemen verlopen. Schotland – en dan vooral de Westkust en de Hebriden – is nog mooier om te zien en beleven vanaf het water dan in de fraaiste brochures en boeken wordt beschreven en afgebeeld. De bijzondere geschiedenis met zijn Keltische roots geeft ook een extra dimensie aan de beleving. De Orkneys waren ondanks de relatief korte verblijftijd en de mist een hoogtepunt van de reis, uiteraard mede dankzij het verre en recente verleden dat daar in allerlei vormen is te ervaren. De Schotten zijn aardig, behulpzaam en veelal trots op hun ‘Scot’ zijn, onafhankelijkheid (van Engeland-het UK) lijkt echter meer een leuk gespreksonderwerp en politieke hobby.
En last but not least: het helpt zeker als je van Single Malt Whisky houdt, dat voegt nog een extra dimensie toe aan de beleving!

Enkhuizen, we’re back home again. The 103 NM crossing from Lowestoft to IJmuiden took us 16 hrs under engine as the sea only showed an utterly windless and oily surface. In itself a beautiful star- and moonlit night mixed with a high traffic density and as we were not in the position to claim right of way as a sailing vessel we had to take evasive action frequently, also inspired by the AIS (Automatic Identification System, an electronic feature that shows other ships on the electronic chart (plotter) screen and adds information about course and speed plus Closest Point of Approach (CPA) and Time to Closest Point of Approach (TCPA)). About an hour before the sun started to light up the eastern horizon we were inside the pier heads and a friendly lady lockkeeper processed us efficiently through the Small Sealock around 0500 AM. In a beautiful sunrise we transited the Noordzee Canal to Amsterdam and when coming closer to the city the sunlight was painting wonderful views inspiring a series of photos. The Amsterdam Orange locks processed us as efficient as their IJmuiden counterpart, but the Schellingwouderbrug keeper kept us on the waiting pontoon till 0900 hrs AM as the high density of the commuter road traffic more or less forced some quietude on the crew and other prospective customers. Once through the bridge we had a free 25 NM run till the Enhuizen Naviduct (a dual lock built over the motorway like an aquaduct). On the way we took a picture of the famous Marken lighthouse (called ‘the Horse of Marken’). Around 1430 we tied up in the Buyshaven Marina.
A brief epilogue: the execution of the trip plan worked out well and without any serious problems. Scotland – and in particular the West coast and the Hebrides – did surpass my expectations and is in reality even more beautiful than shown in the best of picture and even drawing books. Its special history with its Gaelic roots also adds to the experience. The Orkneys, notwithstanding the limited amount of time we had, were definitely a highlight of the trip, not in the least due to its history in old and new times. The Scots are friendly and helpful people, proud of their ancestry and – in our perception – like to talk mostly in a playful way about independence from the UK, a nice political hobby.
And last but not least: appreciating Single Malt Whisky adds definitely in a positive way to the experience of cruising Scottish waters!





LAATSTE UK STOP

8 08 2012

Toch maar even Lowestoft aangelopen. De voorspelde westenwind 4-5 Beaufort was te mooi om te laten lopen voor een mooie slag met ruime wind langs de Engelse kust. En dat werkte! De 152 mijl van Whitby naar Lowestoft hebben we in 23 uur afgelegd, bijna een record voor deze zware kotter met zijn waterlijn lengte van ruim 8 meter. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we een uitermate gunstig stroompatroon langs de kust mee hadden waarbij we ‘overstapten’ van het ene getij op het andere. In Lowestoft uiteraard nog even genoten van het clubgebouw van de Royal Norfolk & Suffolk yacht Club, inclusief toiletten en de bar.
Vandaag terug naar het vaderland en wellicht gelijk maar naar Enkhuizen.

Yet a quick vist to Lowestoft. The forecasted W 4-5 was too good to let go and so we left Whitby around 1800 hrs and sailed through the evening and the (beautiful – moon & stars lit) night, almost breaking our own record as we did the 152 NM in 23 hrs. Admittedly a very favourable tide helped us a lot but nevertheless we felt it was a credible performance. In Lowestoft, as always, we enjoyed the hospitality of the RN&SYC with its traditional lavatories, bar and other amenities.
Today back to the Netherlands, possibly to Enkhuizen in one go.





WHITBY REVISITED

6 08 2012

Inmiddels is de cirkel rond en zijn we weer in Whitby aangeland. Van Wick zijn we de Moray Firth overgestoken naar Peterhead, een grote havenplaats net onder Rattray Head bij de ingang van de Moray Firth, waar we op de heenweg ingevaren zijn op weg naar Inverness. Van Peterhead naar Whitby was ca 185 zeemijl waarvoor we zo’n 30 uur nodig hadden. De wind liet het helaas een groot deel van het traject afweten en toen er wat kwam was het gelijk met onweer en giga-regenbuien. Onderweg twee keer een grote Atlantic dolfijn naast de boot om ons op te vrolijken. Een zeer rustige nacht waarin zelfs de slingerkleedjes voor de wacht te kooi overbodig waren.
In Whitby nog wat aan sightseeing gedaan en wat foto’s gemaakt van o.a. de replica Endeavour (halve grootte) en de stoomtrein. Van hier varen we of direct naar Nederland of we maken nog een tussenstop aan de Engelse oostkust.

In the meantime we closed the loop by sailing from Wick to Peterhead and from there to Whitby, the last leg around 185 NM. Both legs were uneventful, we needed the engine a lot due to a lack of wind, two Atlantic dolphins kept us company for a while and the offwatch crew managed a quiet sleep without leecloths. In Whitby we walked around, lunched in the Whistlestop former Railway Station restaurant, and took some pictures of the replica Endeavor and the steamtrain in action.
From here we will either sail straight to the Netherlands or make one more stop on the UK Eastcoast.





WICK

2 08 2012

Skara Brae-1 Skara Brae-2  Skara Brae-4   Skara Brae-7    Ring of Brodgar-3  Churchill Barriers-3 Churchill Barrier-2   Scapa-2 Scapa-3 Scapa-4   Wick-3  Wick-5 Wick-6  Wick-9

Met de bus naar Skara Brea, de Ring van Brodgar en de Churchill Barriers aan de oostkant van Scapa Flow. Skara Brae is een heel bijzondere opgraving van een nederzetting van ca 3000 BC. Gedurende vele honderden jaren leefden er al mensen op de Orkneys terwijl de piramiden nog gebouwd moesten worden. De Ring van Brodgar, wederom een soort ‘henge’, een cirkel, getuigt van religie, inzicht in de astronomie en gestructureerde rituelen uit een ver verleden. De Churchill Barriers zijn daarbij vergeleken wel zeer recente geschiedenis, de put gedempt toen het kalf verdronken was. Alle oostelijke toegangen tot Scapa Flow werden afgedamd, een herhaling van het U-47 succes bleef dan ook uit.
Donderdagochtend vroeg wilden we door Scapa Flow varen en de Pentland Firth oversteken. Dat hebben we ook gedaan maar niets gezien. Alles zat potdicht van de mist maar dankzij het AIS systeem en de radar konden we de hele route naar Wick veilig varen en zien wat er om ons heen gebeurde. Scapa Flow blijft een mysterie. Onze getijplanning was correct, op meerdere momenten werden we gelanceerd met 4-6 knopen stroom mee. In Wick aangekomen – waar we het enige bezoekende jacht waren – gingen we de wal op voor wat sightseeing en eten/drinken/boodschappen. Een verrassend leuke serie hekken voor een werf inspireerde tot wat foto’s en de grote Eatery verleidde tot wederom een quality Fish & Chips met een biertje. Het ziet er naar uit dat we morgen minder mist maar ook nauwelijks wind hebben maar daarna gaat het vermoedelijk de goede kant uit. Derhalve eerst maar de Moray Firth over naar Peterhead – we hebben in Wick diesel getankt -en dan hopelijk een lange ruk zeilen naar het zuiden.

We took the doubledecker (with open toppdeck!) to Skara Brae and the Ring of Brodgar and toured the islands with the Stagecoach on a free rider ticket amongst others to see the Churchill Barriers, dams to close off the E-coast of the Flow to prevent a repetition of the U-47 story.
Skara Brae is a very special kind of excavation of a community settlement that existed on the Islands already 3000 years ago, at the time the pyramids in Egypt were not even designed. The Ring of Brodgar with the standing stones – another ‘henge’- is also proof of the advanced civilizations from thousands of years BC. In comparison the Churchill Barriers are very recent history.
Thursday morning we left early to catch the tide through Scapa Flow and across the Pentland Firth and that worked well but we saw nothing of the Flow. The visibility was less than 100 meters most of the day and only thanks to AIS and Radar we managed a safe passage. In Wick we were the only visiting yacht and clearly very welcome. We went ashore for some food and drinks in the local eatery (serving draft beers from all over the world) and noticed the very nicely crafted decorations on the steel doors of the storehouses next to a beautiful little trawler. The weather tomorrow appears to be a repetition of today so we will try to motor to Peterhead. The prospects thereafter are more enticing and hopefully we will be able to sail the next leg towards Whitby or Grimsby.